Hollywood aan de Wadden, deel 1

11-05-2020

Het Julianapark is een klein park. Onze afspraak op een bankje kan daarom niet fout gaan. Het is geen Vondelpark, zelfs geen Prinsentuin. Joris parkeert zijn fiets in de bosjes. We zitten er zo’n veertig meter bij vandaan en hij vindt het niet nodig het kettingslot te gebruiken. Joris Hoebe en ik kennen elkaar. Sinds Culturele Hoofdstad.

In het parkje, in het zuidelijke deel van Huizum, de oudste wijk van de stad Leeuwarden, tref ik Joris bij de vijver. Met uitzicht op de Rode Paraplu van de kunstenaars Xandra de Vries en Walter Baas die het fonteinwater uit de baleinen naar beneden laten vallen. Op het bankje zitten we op pakweg anderhalve meter van elkaar. Het is negen uur ’s ochtends en kouder dan verwacht. De motregen deert ons niet. Sinds corona zijn we een en ander gewend.

Joris Hoebe is afgestudeerd regisseur. Daar is na het afronden van de Nederlandse Film Academie niet veel van te merken. Het regisseren viel hem tegen. Teveel stress. Teveel gedoe ook. Liever staat Joris aan het begin van een idee. Nog voordat de rivier uitmondt in zee, op het moment dat het water de bron moet vullen. Daar is Joris graag bij. Ik wil weten waar hij momenteel aan werkt. Wat de plannen zijn met New Noardic Wave. Heeft het platform zich eigenlijk al laten gelden? En wanneer dienen de opvolgers van Pieter Verhoeff en Rutger Hauer zich aan?

We hebben afgesproken om op vaste momenten, steeds zo aan het begin van de maand, af te spreken. Om te praten over alle plannen. Om, in de woorden van Joris, ,,de achterban te informeren over waar wij in vredesnaam mee bezig zijn.” Als rapporteur van het proces dat uiteindelijk moet leiden tot Hollywood aan de Wadden. Een heuse filmindustrie. In Friesland. Tja, als je het niet probeert, wordt het zeker niets…

Richard Gere met bril
.
Onze aftrap is dus op een bankje in het park. IJs en weder dienende een schitterende plek. ,,Liever niet teveel namen en rugnummers noemen”, is Joris’ enige waarschuwing vooraf. Voor de rest geen restricties. ,,Maar vraag me niet wat ik van een bepaalde acteur of regisseur vind. Dat vind ik vanuit mijn rol bij New Noardic Wave niet passend.’’ Prima: ,,Eerste vraag Joris. Vind jij Steven de Jong een filmicoon?” Joris schudt meewarig het sneeuwwitte hoofd. Mijn flauwe grap verdient niet beter. Voor wie Joris niet kent: hij bezit een jaloersmakende coupe, zowel bovenop als langs het hoofd. Richard Gere met bril, maar dan een stuk jonger.

Terug naar het bankje. Hoe gaat het met de echtgenoot en vader van twee jongens (drie en zes jaar). Heeft de quarantaine vat op hem gekregen? Staan er al bloembollen op het menu? Het valt gelukkig allemaal mee. Joris is het type glas-is-halfvol. Hij koestert zijn 'coronalook'. Niets meer knippen en zo. En met de boys is het heel gezellig. Af en toe kom je elkaar, en hier bedoel ik mijn vrouw Eline, wel tegen. Dat is niet erg. Dat is logisch. Een goede crisis levert vooral goede ideeën op.’’ Praten we zo over verder.

De films over corona worden straks als een pandemie over ons uitgestort. Dat kan niet anders. Welke regisseur is volgens Joris als beste in staat het gevoel van de crisis in beelden uit te drukken? ,,Als gezin bekijken we alle films van Studio Ghibli. Op Netflix. Dat is Japanse anime. We zijn er op een vroege zaterdagmorgen rond zeven uur mee begonnen. Een van de verhalen beschrijft een gezin dat naar het platteland verhuist. Net als wij. De kinderen uit dat gezin raken bevriend met een bosmonster. Dat monster Totoro is voor mij hét beeld van de coronacrisis geworden. "De geestelijk vader van Studio Ghibli is de Japanner Hayao Miyazaki. Hij vervolmaakt zijn producties met chirurgische precisie. ,,Hij besteedt twee jaar aan een storyboard. De liefde en aandacht die hij voor zijn werk toont, is ongekend. Hij zou de ultieme coronafilm kunnen maken.”

Just do it

Uitvoering is alles: ,,Er zijn genoeg makers met goede ideeën. Maar een idee is niet genoeg. Je moet het doen. New Noardic Wave wil de makers hierbij helpen. Bij het vinden van de juiste fondsen, bij het delen van kennis en netwerk, bij het werken met andere makers.” En laat een crisis je niet tegenhouden, zegt Joris: ,,Dit is misschien wel het moment om opnieuw te beginnen. Her en der ontstaan plannen en doen makers nieuwe dingen.” Zoals de lockdown stories; NNW ontwikkelde een website waarop makers worden uitgedaagd om de coronacrisis in video’s van één minuut vast te leggen. Een maker uit New York toont beelden van een zo goed als verlaten straat in Manhattan. Begonnen in Leeuwarden worden op de site video’s uit Ierland, Finland en Portugal geladen.

Deze crisis laat volgens Joris zien dat locatie – en afkomst - er niet toe doen. Dat afstanden niet meer gelden. Joris: ,,Laat ons het epicentrum van film en talentontwikkeling worden. Laten wij het bedenken en doen. Zoals de NNW Academy tijdens de coronacrisis twee keer per een week online een masterclass organiseert: van een scenarioschrijver, een acteur, regisseur of cameraman. Elke dinsdag en vrijdag. Primeurtje: New Noardic Wave kreeg onlangs een subsidie van het Filmfonds voor talentontwikkeling. ,,Hiermee gaan we een toptalentenprogramma organiseren waarbij de elf beste talenten van het Noorden persoonlijke ondersteuning krijgen. Ook vragen we animatoren en schrijvers in ons NNWLab om een korte jeugdanimatiefilm te maken over de ‘nieuwe wereld’.” Inderdaad mede geïnspireerd op het werk van Studio Ghibli.
Deze crisis gaat er voor zorgen dat nog meer mensen thuis gaan werken. Dit wordt het nieuwe normaal. Joris: ,,In 2008 was de bankencrisis. Dat heeft mij gevormd. Mensen schreeuwden om meer om meer geld voor cultuur. Dat was het moment waarop een vriend en ik besloten om zelf iets te beginnen.” Met Spektor en Suitcase Cinema werden verschillende transmediale producties gemaakt. ,,Cultuur en creativiteit raakten destijds in de verdomhoek. Het perspectief is gekeerd. De publieke opinie is veranderd. Het belang van cultuur wordt meer onderkend. Zeker in Fryslân. En dat gevoel is niet louter toe te schrijven aan mijn positieve instelling. Daar heeft Culturele Hoofdstad van Europa in 2018 in Friesland aan bijgedragen.”

Verliefd op Vlibiza

Het Noorden biedt tal van voordelen, aldus de zelfbenoemde dimmer: ,,Een dimmer denkt in mogelijkheden. In tegenstelling tot een dipper die in de eerste plaats problemen voorziet. In Friesland, in het noorden, is alles overzichtelijk. Men kent elkaar en de lijnen zijn overwegend kort. Het is hier bovendien mooi. En er is genoeg talent.” De voorwaarden voor Hollywood aan de Wadden – nog wel een kwestie waar die beeldbepalende letters moeten komen? – zijn ruimschoots aanwezig: ,,Een van onze opdrachten is om hier producties naar toe te halen. Om in loodsen filmstudio’s te bouwen. En waarom zouden we hiermee wachten? Ik bel filmmaker Johan Nijenhuis en vraag hem om zijn stilgevallen Verliefd op Bali hier te komen maken. Dat wordt wat ons betreft Verliefd op Vliebiza.” Met de juiste inachtneming van de anderhalvemeterregel worden de liefdesscenes nog wel een dingetje.

Een nieuwe Kameleon

Het moge duidelijk zijn: New Noardic Wave wil met in zijn kielzog Joris en zijn collega-filmmakers en liefhebbers afrekenen met het beeld waarin het noorden slechts een opstapplaats voor eindstation Randstad is. Sterker nog, Wave rolt de rode loper uit: voor iedereen met een goed idee. Joris: ,,Wij zeggen nooit nee tegen iemand.” Het uiteindelijke doel is dat New Noardic Wave zoveel mogelijk werk creëert en weggeeft. Aan de makers. Zodat ze een portfolio kunnen ontwikkelen. Film, vindt Joris, moet een vaste waarde worden in het culturele DNA van de provincie. Dat is wat hem betreft de eerste stap. ,,Muziek en theater zijn al ingebed. Het zou mooi zijn als film daar bij komt. Binnen de politiek maar ook in de hoofden van de mensen. In de dorpen en de stad.” Blijft er nog een vraag onbeantwoord. Over de iconische status van Steven de Jong. ,,Onze regio heeft pioniers en ondernemers nodig. Zij inspireren. Natuurlijk is hij een icoon.”

De volgende Walk in da Park gaat over een nieuw idee van New Noardic Wave: Screen Noord.

Lees ook
icon_wave Created with Sketch.